'Rwyf yn Dy garu (f')anwyl Dduw

'Rwyf yn Dy garu, f'anwyl Dduw,
Yn well na phleser o bob rhyw,
  'R wyf yn Dy garu, dyna i gyd
  Fy holl ddiddanwch yn y byd.

Nis gallaf dd'wedyd yn mha fôdd
Yr wyt Ti'n ddigon wrth fy môdd:
  Dadguddir y dirgelwch pur
  Yn hollol yn y nefol dir.

Pan ddysgwyf 'nabod
    iaith y wlad
A phur ganiadau tŷ fy Nhâd,
  Dechreuaf gân am farwol glwy',
  Na chlywir diwedd arni mwy.

Can's mae Dy harddwch, Iesu mawr,
Yn fwy na harddwch nef a llawr;
  A harddach,
      harddach fyth o hyd
  Yw hyfryd wedd Dy wyneb-pryd.

Yn mhen rhyw oesoedd rif y gwlith,
Fe'th wêl y saint yn harddwch byth:
  A blâs o newydd iddynt hwy
  Fydd canu am Dy farwol glwy.

I am loving Thee, my beloved God,
Better than pleasure of every kind,
  I am loving Thee, that is all
  My whole interest in the world.

I cannot tell by any means
Thou are sufficient to satisfy me:
  To be revealed is the pure secret
  Completely in the heavenly land.

When I learn to recognise
    the language of the land
And the pure songs of my Father's house,
  I will begin a song about a mortal wound,
  An end t which is never to be heard.

Since Thy beauty, great Jesus, is
Greater than the beauty of heaven and earth;
  And more beautiful,
      more beautiful forever always
  Is the delightful countenance of Thy face.

At the end of some ages numerous as the dew,
Thou wilt see the saints in beauty forever:
  And a taste anew to them
  Will be to sing about Thy mortal wound.